5 augustus 2015 Cris Geurts

Open communiceren met je kind

Communiceren, het lijkt zo makkelijk maar hoe vaak komt het niet voor dat je boodschap anders wordt opgepakt dan je eigenlijk bedoelt. En ben je eigenlijk wel echt bewust van wat je zegt? Onbedoeld geven we onze kinderen extra (meestal negatieve) boodschappen mee. Maar wees gerust, dit kan ook anders!

Blog open communicerenOordelend communiceren
Eén enkel woord kan er al voor zorgen dat een boodschap een negatieve lading krijgt. Neem bijvoorbeeld de zin: ‘Zit je nu alweer te gamen?’ In het woordje ‘alweer’ zit een veroordeling. Je geeft hiermee aan dat er een grens is aan wat een acceptabele tijd is om te gamen en je kind is daar overheen gegaan. Sterker nog, je geeft hiermee aan dat je geïrriteerd bent omdat het kennelijk vaker gebeurt. Deze irritatie en afkeuring zal je kind opmerken. Je kind zal zich dat aantrekken, boos worden of in de verdediging schieten. Deze (oordelende) manier van communiceren heeft dus vaak tot gevolg dat jij geïrriteerd raakt en je kind boos en defensief wordt, niet erg sfeer bevorderend dus. Maar hoe kun je dit anders aanpakken?

Open communiceren in 4 stappen
Door open te communiceren luister je naar diepere behoeftes van jezelf. Je brengt duidelijk onder woorden wat je wil in een bepaalde situatie. Je neemt niet langer een veroordelende, teruggetrokken of aanvallende houding aan en je leert situaties in een nieuw licht te zien. Deze 4 stappen helpen je om dit te bereiken.
1) Neem waar zonder oordeel
Neem feitelijk waar. Onderscheid waarnemingen dus van oordelen. ‘Ik zie dat je zit te gamen.’
2) Uit je gevoel
Ga na wat je voelt en uit dit. Maak onderscheid tussen woorden die je werkelijke gevoelens weergeven en woorden die beschrijven wat je denkt te zijn. ‘Ik voel me genegeerd wanneer je zit te gamen’ omschrijft bijvoorbeeld niet hoe je je voelt maar wat je denkt te zijn. Ik voel me alleen wanneer jij zit te gamen omschrijft daarentegen wel een gevoel.
3) (H)erken je behoefte
Wanneer je je behoeften uitdrukt heb je meer kans dat ze vervult worden, zo simpel is het. Verbind je gevoel met je behoefte. ‘Ik voel me alleen omdat ik behoefte heb aan contact.’
Moeite om je behoeften te herkennen? Oordelen over anderen zijn onbewuste uitingen van je behoeften. ‘Je luistert nooit naar me.’ Je behoefte om gehoord te worden wordt in dit geval niet vervuld.
4) Doe je verzoek
Maak duidelijk wat je wel wilt in plaats van wat je niet wilt en specificeer je verzoek in duidelijke positieve en concrete taal. Je kind kan heel moeilijk op jouw verzoek reageren als je voor jezelf je verzoek niet duidelijk hebt. Ga dus bij jezelf te raden wat je echt van de ander wilt. ‘Ik zou graag even samen wat drinken en horen hoe je proefwerk ging.’

Dus door: ‘Zit je nu alweer te gamen?’ te vervangen door ‘Ik zie dat je zit te gamen, daardoor voel ik me alleen omdat ik behoefte heb aan contact met jou. Ik zou graag samen wat drinken en horen hoe je proefwerk ging.’ Wek je empathie op bij je kind: Je laat een stukje van jezelf zien. Je communiceert op een open manier in plaats van op een veroordelende manier.
Nu klinkt het misschien een beetje overdreven om bij zo’n ‘relatief klein’ voorval al deze stappen uit te spreken. Dit hoeft dan ook niet altijd, het gaat om het bewust ervaren van deze stappen.
Oefen ermee en je zult zien dat er meer rust, begrip en openheid ontstaat binnen het contact met je kind en daarbij geef je ook nog eens het goede voorbeeld!

Wil je meer lezen over deze manier van communiceren? Dan kan ik het interessante boek ‘Geweldloze Communicatie’ van Marshall B. Rosenberg aanraden.